Madrigalenbundels omvatten een groot aantal culturele en sociale praktijken: madrigalisten gebruikten immers poëzie van vooraanstaande auteurs om hun eigen verhaal te schrijven, hanteerden daarbij muziek als een hulpmiddel om de teksten te interpreteren en te bekritiseren en droegen hun drukken op aan machtige mecenassen om goede relaties te onderhouden. Recente trends in de muziekwetenschap tonen aan dat het onderzoek is verschoven naar thema's die voorheen niet zozeer werden bestudeerd, zoals improvisatietechnieken, relaties tussen orale en geschreven muziektradities, uitvoeringspraktijkgerichte studies en analyses van de relaties tussen muzikale stijl en zijn materiële context.

Vanuit een dergelijke multidisciplinaire benadering, interpreteert dit onderzoeksproject het eerste boek van de Calabrische componist Giandomenico Martoretta. Hoewel deze polyfonist weinig bestudeerd is, werd hij tijdens zijn leven beschouwd als een van de meest vooraanstaande componisten van zijn tijd. Zijn madrigalen komen voor in belangrijke collecties en hij wordt, samen met Cypriano de Rore en Adriaan Willaert, vermeld in de Libraria del Doni.

De vier delen van dit onderzoek vormen een onderling samenhangende reeks naar de belangrijkste aspecten van concept, productie en gebruik van het boek, waarbij elk aspect wordt geplaatst binnen de bredere sociale, linguïstische en muzikale context van het zestiende-eeuwse Italië. Een dergelijke benadering moet een alomvattend beeld opleveren van een complex en veelzijdig fenomeen als het madrigaal, ongetwijfeld een van de meest originele uitdrukkingsvormen van de renaissancecultuur.