De dertiende eeuw zag de opkomst van eenstemmige liederen in het Frans geschreven door dichter-muzikanten bekend als trouvères. Het onderzoek bestudeert de interactie tussen het trouvère-lied en de culturele invloeden op de auteurs ervan in twee geografische regio's: Parijs en het gebied dat het hertogdom Brabant en het graafschap Vlaanderen omvat. Deze twee gebieden worden al erkend voor hun rol in de cultuurgeschiedenis, maar worden genegeerd door wetenschappers van de trouvères. In deze studie van Brabant en Vlaanderen ligt de focus op de relaties tussen trouvères en hun mecenassen, waarvan Marie de Brabant haar hofmuzikanten meenam naar Parijs toen ze koningin werd. Door citaten van liederen te volgen tot aan hun bron, wordt onderzocht welke verbanden deze hofmuzikanten legden in hun werken. Door veranderingen in melodische stijl en voorkeuren voor bepaalde genres door de tijd heen binnen het hof te kwantificeren, wordt bekeken in hoeverre muziek beïnvloed is door de persoonlijke voorkeuren van deze machtige mecenassen. Om de invloed van prestigieuze Latijnse genres op het trouvère-lied te bepalen, wordt gebruikgemaakt van directe melodische vergelijking. Het Franse lied wordt ook gecontextualiseerd in het intellectuele leven van de stad door geschriften over retoriek te gebruiken om de polemische strategieën van de Parijse melodie te beschrijven. Deze vergelijkende techniek beoogt de vraag te bekijken of de universitaire opleiding de muzikale retoriek van trouvère-liederen heeft beïnvloed. Het resultaat van dit project is een atlas van muzikale invloeden.