De auditieve ervaring van oorlog speelde een integrale rol in de wijze waarop deze werd ontvangen in de veertiende en vijftiende eeuw. Gedurende deze periode documenteerden geschreven teksten en afbeeldingen talloze geluiden op en rond het slagveld. Deze vormen een rijke bron aan informatie over de muzikale uitvoeringspraktijken tijdens oorlogen en de semiotische waarde van geluid in de context van geweld. Ondanks het overvloedige bewijs in deze bronnen wordt de auditieve studie van premoderne oorlogen echter vaak over het hoofd gezien ten gunste van meer traditionele methodologieën binnen de muziekwetenschap en historische geluidsstudies. Als reactie op deze lacune presenteert dit project een casus over Valois-Bourgondië (1363-1477), waarin het gebruik en de interpretatie van geluid in een breed scala aan historische narratieven en afbeeldingen wordt onderzocht. Hiermee beoogt dit project zowel een verdieping van de wetenschappelijke kennis over de culturele geschiedenis van geluid in de context van geweld als een betekenisvoller kader voor de interpretatie van muzikale composities over oorlog.